
اجتماع > اجتماعی - همشهری آنلاین:
محسن بروفر به خاطر چهرهی بانمکی که دارد، دابسمشهای جذابی تولید میکند. اکثر کارهای محسن روی صدای سرهنگ علیفر است ولی دابسمشهایش با صدای هادی عامل و تماشاگران تراکتورسازی هم حسابی دیدنی از آب درآمدهاند.
در خانه نشسته است و با هیجان روی گزارش بازی استقلال لب میزند؛ «یه موقعیت عالی، پشت خط دفاعی، فرصت برای گل دوم» مکث میکند و با عشوهای خاص ادامه میدهد
«آرام میزنه، فرهاد مجیدی» تا قبل از پخش شدن این دابسمش ده ثانیهای، گزارشهای سرهنگ عليفر بيشتر مخاطبان فوتبال را کلافه میکرد ولی با دست به دست شدن دابسمشهای سرهنگ، همه چیز رنگ و بوی فان و بامزه به خودش گرفت.
محسن بروفر پسر بيست و هفت سالهای است که دابسمش معروف «آرام میزنه» را ساخته و منتشر، راه شهرت را یک شبه طی کرده.
محسن با ساخت دابسمشهای بامزه روی صدای سرهنگ عليفر و چند گزارشگر شهرستانی، حسابی دیده شد.
حالا شش ماهی هست که محسن با لقب «سرباز ارشد سرهنگ» نزدیک به ۴۰ دابسمش ساخته و به یکی از چهرههای سلبریتی فضای مجازی امسال تبدیل شده.
برای همین به اینستاگرام محسن دایرکت دادیم و دعوتش کردیم به تحریریه تا هم گپ بزنیم و هم یک دابسمش اختصاصی برایمان تهیه کند ولی چون خیلی در فضای تحریریه راحت نبود، قرار شد دابسمش را در خانه بسازد.
تابستان امسال بود که توی بعضی از پیجهای اینستاگرام دیدم و خوشم آمد.
همینطوری درست کردم. حوصلهام سر رفته بود. چند تا درست کردم و برای دوستانم فرستادم و خیلی خوششان آمد. بعد هم برای پیج سرهنگ فرستادم که باعث شد کارهایم دیده شود.
البته این را هم باید بگویم زمانی که در حال درست کردن بودم اصلا فکر نمیکردم که دوستان حتی خوششان بیاید و انتظار داشتم که بگویند اینها را چرا درست کردی؟ اصلا خوب نیست و از این حرفها.
نه من کلا این کار را برای سرگرمی کردم. حوصلهام سر رفته بود و نشستم دابسمش ساختم. اصلا برای معروف شدن و پخش کردن درستشان نکرده بودم.
چرا. دوستانم تشویقم میکردند و میگفتند بیشتر کار کن. از همهي دوستان خوبم میلاد، عرفان، محسن، محمدرضا، آرش و بردیا تشکر میکنم که هم در ساخت کلیپها به من کمک کردند و هم اینکه همیشه مشوقم بودند.
یک تشکر ویژه هم از برادرم حميدرضا و همينطور دوست خوبم پوریا بکنم که هميشه برای من کوه انگیزه و امید بودند و از همه بیشتر من را به این کار تشویق میکردند.
به جز دوستانم مردم هم خیلی دایرکت میدادند که کارهای جدید بساز حال کنیم. کلی هم کامنت میگذاشتند که منتظریم بابا چرا کار نمیکنی؟ یا اگر سرهنگ حرف جدیدی زده باشد، ویدئوی آن را برای من میفرستند و میگویند این را هم حتما کار کن!
چرا. الان تقریبا هفتهای یک دابسمش میسازم. اگر نسازم ولم نمیکنند، آنقدر دایرکت میدهند که چرا کار نمیکنی و کم کار شدی؟ من هم مجبورم درست کنم.
من وقتی دیدم مردم با دابسمشهای من خوشحال میشوند و آنقدر به من لطف و محبت دارند انگیزهام برای درست کردن کلیپ چند برابر شد و همهي سعی و تلاشم را میکنم که کلیپها خندهدارتر بشوند.
در این شرایطی که مشکلات زیاد شدهاند، خنداندن حتی شده ۱۰۰۰ نفر هم خیلی خوب است. این کمترین کاری است که میتوانم برایشان انجام بدهم.
نه بابا.
نه خیلی. پیجهایی که دابسمش من را میگذارند اگر هزار تا کامنت بنویسند پنج- شش تایش منفی است. یک بار هم که کلیپ تماشاچیهای تبریزی را ساختم توی فیسبوک خیلی فحش خوردم.
شاکی بودند که این را ساختهام. خود من از طرف خانوادهي مادری ترک هستم و اصلا قصدم جسارت به ترکها نبوده! و اگر هم از من ناراحت شدند از همهي آنها معذرت خواهی میکنم!
یکبار هم یک دابسمش گزارش فوتبال عربی درست کردم یکی از پیجها درست یک هفته بعد از ماجرای منا منتشرش کرد. خیلیها فکر کردند که من عربستاني هستم و هر چی دق ودلی داشتند، سر من خالی کردند و مدام بهم فحش میدادند.
مینویسند که قبلیها بهتر بود یا خیلی بیمزهای مردم الکی بهت میخندند. خودم هم با آنها موافقم. راست میگویند (میخندد).
آره چند باری پیش آمده که بعضیها بهم گفتند که چهرهات را که میبینیم، آرام میشویم. یا مثلا میگویند امروز خیلی حالمان گرفته بود و کلیپهای تو را که دیدیم حالمان خوب شد.
خودم که این نظرها را میخوانم واقعا از ته دل خوشحال میشوم و برایم خیلی جالب است! یکبار هم سر دابسمش آهنگ محمد علیزاده از من میپرسيدند چه شده است داری گریه میکنی؟
آره، به من لطف دارند و خیلی پیگیرم هستند. بعضیها کامنت گذاشتند تو که باعث خندهي همه میشوی چرا خودت گریه میکنی؟ انشاءالله هیچ وقت چشمهایت خیس نشوند و از اینجور حرفها! کار به جایی رسید که هرقدر میگفتم همهاش الکی است و دارم کلیپ بازی میکنم، باورشان نمیشد. (میخندد)
نزدیک هشت هزار تا.
دو هزار و خردهای.
نه. این 2 هزار نفر را به خاطر فالو کردن و فالوبک گرفتن جمع کردم.
آره چند بار شده. همین چند روز پیش بازی استقلال و گسترش تبریز رفته بودم استادیوم و بازی را میدیدم که چند نفر شناختند و پیش آمدند تا با من عکس بگیرند. یکی دو بار هم که رستوران رفته بودم، شناختند و حال کردند، میگفتند: «آرام میزنه فرهاد مجیدی.»
عمدی نبود ولی گفتم مردم خوششان میآید، باز هم بسازم.
آره، دوستش دارم ولی چون باعث ناراحتی پرسپولیسیها شد، خیلیها دوستش نداشتند. یادم است روزی که کلیپ روی پیج آپ شد، خیلیها توي کامنتهای کلیپ با هم دعوا میکردند. (میخندد)
استقلالی هستم ولی بیشتر دوستانم پرسپولیسی هستند. خیلی هم با هم خوبیم و من هم خیلی دوستشان دارم!
بعضی از دوستان با کامنتهایشان به من کم لطفی میکنند و میگویند کارت خوب است ولی حیف که استقلالی هستی و شروع میکردند به فحش دادن! من همهي استقلالیها و پرسپولیسیها را دوست دارم. کلکل فقط برای فوتبال است و ربطی به کلیپها ندارد!
معمولا صداها را برایم میفرستند و میگویند که دابسمش این را درست کن. من هم هر وقت حسش بیاید، درست میکنم. اینطوری نیست که همیشه بتوانم بسازم.
هر وقت حسش بیاید میسازم، مثل شاعرها که یکهو شعر میگویند. (میخندد) چون واقعا چند بار بدون حس و انگیزه تست کردم اصلا خوب از آب در نیامده!
نه برنامهریزیای ندارم. اگر آقای عليفر گزارش کند و تیکهي جدیدی به دستم برسد، حتما کار میکنم.
بعضیهایشان را فکر میکنم بعد میسازم. مثلا برای دابسمش «کجا میری برادر، بایست» یک ساعت وقت گذاشتم و فکر میکردم که چه کارش کنم ولی بعضی از کارها هم بوده که همینطوری گرفتم رفته.
آره. خیلی میسازم. معمولا یک ساعت وقت میگذارم تا هر کدام از کارها آنطوری بشود که دوست دارم. معمولا کارهایی که تنهایی باشد را با هفت - هشت بار گرفتن درست میکنم!
ولی کارهای چندنفره را خیلی رویش وقت میگذاریم چون وسطش خیلی میخندیم و باید چند بار بگیریم تا عوض شدن میمیک صورتمان توی کلیپها برایمان عادی شود و خندهمان نگیرد!
نه اتفاقا دابسمش تماشاچیهای تراکتورسازی را دوست دارم که با چند تا از بچهها ساختیم.
آره آنهایی که کوتاهتر هستند با اپ خودش میسازم و هر کدام که بیشتر از ده ثانیه هستند با گوشی ضبط میکنم و بعد صدا را رویش میگذارم چون اینستاگرام اجازه میدهد کلیپهایی تا ۱۵ ثانیهای آپلود کنی.
نه خجالتی که نیستم ولی کلا بین دوستانم راحتترم و بیشتر حرف میزنم.
شب اولی بود که شروع کردم. حوصلهام سر رفته بود و ۱۰-۱۵ تایی دابسمش مختلف ساختم.
دوستانم پيشنهاد ميكنند ولی خودم دنبالش نرفتهام. بیشتر دنبال این هستم که مردم ۱۰-۱۵ ثانیه بخندند و خوشحال باشند. خیلی به فکر معروف شدن و دیده شدن نیستم، البته فکر کنم کسب درآمد از این راه برای من زود است، شاید در آینده اگر سرهنگ دستگیرم نکرد به فکر درآمدزایی هم افتادم. (میخندد)
نه اول نظر دوستانم را میپرسم و بعد برای پیج سربازان سرهنگ میفرستم.
از نزدیک نه ولی با هم در ارتباط هستیم و قبل از پخش کلیپها حتما با ادمینها مشورت میکنم و نظرشان را میپرسم. چون عامل اصلی گل کردن کلیپهایم همین پیج و ادمینهایش سامان و علی هستند.
برای ساخت دابسمش هم صداهای خوب و بامزهای میفرستن و هم کلی ایده میدهند که چطور بسازم. منم روی همان صداهایی که میفرستند، کار میکنم و کلیپ میسازم.
بله، مسابقهي شبکهي تیوی پلاس که زیر نظر آقای غفوریان بود، شرکت کردم و چند کلیپ فرستادم .خيلي كليپهاي ورزشي را دوست نداشتند ولي از كار من خوششان آمد و به بخش فيناليستها رسيدم.
آره خیلی دوست دارند. فقط یکی دو بار که شبكههاي ماهوارهاي ویدئوهایم را پخش کردند، نگران شدند و گفتند از این کارها نکن. یک دفعه دیدی عليفر ناراحت شد و ازت شکایت کرد.
دابسمشهای سرهنگ زیاد جلف نیست! اگر به اینستا و کانالهای تگرام و کلا جاهایی که دابسمش پخش میکنند، سر بزنید، کلیپ جلف زیاد میبینید.
اصلا بعضیها هدفشان از ساختن کلیپ، فقط معروف شدن است و به چیز دیگری فکر نمیکنند! بعضیها هم به دنبال این هستند که خودشان را به رخ دیگران بکشند. کلا هر کسی یک هدفی را دنبال میکند.
منبع:همشهري جوان
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان